Hep böyle  çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde  uzak bir ışık mı yanar?
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;
Kıyısındaymış gibi en sakin  denizlerin...

Bir yelkenliyim şimdi  ben senin limanında
Fırtınalardan geldim sende dinleniyorum.
Bu huzur, bu sessizlik  hiç  bitmesin diyorum;
En eşsiz dakikalar  sürsün senin yanında...

Hiç yumma gözlerini, ışıgın eksilmesin,
Gündüzüm aydınlığım, ipek  böcegim benim!
Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!

Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;
Ayırma gözlerimden  çocuksu gözlerini,
O sakin o yalansız, o kuytu  gözlerini.

Ümit Yaşar Oğuzcan