SEFİL BİR YALNIZLIK

Published by

Salih Yıldırım

on

Sen avutulmuş bir hüznün

Belki de son demisin,

Demin aglamaya hazırlanırken

Şimdi tebessüm eden yüzümsün,

Sefil bir yalnızlıga büründüm.

Yalnızlıgımı, yalnız ben biliyorum

Fark edilmiyorum bu kalabalık şehirde,

Silik bir yüz, uzaktan tanıdık bir simayım sadece,

Yorgun sokakların alıngan kaldırımlarında,

Çizgilere basmadan yürüyorum,

Kaldırımlar bile kaldırmıyor artık bu fikri,

Düşüncelerimi evlatlık vermek istiyorum.

Bir başımayım bak yine!

Kendimle hesaplaşıyorum .

Hiç ses etmeden, kimseye belli etmeden ,

Usulca akıp gidiyorum bak yine kendimden …

Şiir : SALİH YILDIRIM

(23 Nisan 2010)